Cat Pharmacy at Home sep20

Cat Pharmacy at Home

There we go again. I have seen too many vets in 2014, but I am afraid I will be back a few more times before this year is over. Last Monday I had a scheduled visit to the cat doctor with all my cats. For their annual check-up and shots. I was mostly interested in Pebbles welfare because I had rushed her to the ER two weeks ago after she refused to eat for two days. She had a fever, got a shot of antibiotics, some fluids and other stuff. We went home with some appetite stimulating pills and they worked beautifully. So she came around. In the weekend before the annual visit I noticed that at least one of my cats had a little bowel movement problem. I don’t want to be too specific about it. Lets say not all the cat poo was as firm as normal. I suspected Pebbles was the ‘trouble’ maker, because of her history and recent relaps, but with multiple cats in the house you can never be sure. At the vet I introduced Jackson and Spotts to assistant Peggy and the cat doctor herself. They were an instant hit as usual. Both cays had lost some weight but no harm suspected. Pebbles was less easy to handle. The vet could not take her temperature and decided not to vaccinate her yet. I did get some probiotic powder to mix with her food which would be helpful against the diarrhea. That wasn’t really the case, so Friday morning I was back at the cat doctor. It is hard to say what the problem is. Probably some infection, perhaps her pancreas. So she got some fluids again, another shot of antibiotics, pills to reduce nausea and painkillers. It looks...

Summer pleasures sep06

Summer pleasures

Now we are well into September I am awaiting Houston Summer Season. Last year I did not appreciate it enough and I had not count on such cold weather to arrive already in November. When temperatures are still in the 90s it is hard to imaging that in two months time they can plummet to as low as 55 F. I don’t want to translate that to Celsius, it will sound much colder that way. Last year I believed in the myth that Houston has only three seasons: July, August and summer. Now I know we have some sort of winter too. Of course it does not get really freezing cold when lakes are getting frozen solid and the snow is piling up in the streets. It is nothing like that, but still if your house is not properly insulated it does get nasty cold inside when it is low 50s outside. So this time around I am prepared to fully enjoy all the heat I can manage. So I try sitting outside to eat my lunch at work, I still bike to work every day and I keep the airco at 78 F day and night. When nobody is home except the cats I add two degrees. We water the garden and thanks to the rain that falls almost daily the grass is still green and my flowers are surviving. In a week or two I am going to add some new ones. Very big dragonflies are scanning our backyard which gets also patrolled by numerous lizards. Stay out of Pebbles’ reach I keep telling them. They don’t manage all the time… Another ‘victim’ of summer pleasures is my blue picnic table. I guess I have to paint it again when the days...

Cycling, swimming and Kayaking at Cape Cod aug14

Cycling, swimming and Kayaking at Cape Cod...

We escaped the Houstonian heat and went to Cape Cod. An old friend from Leiden has a beach house there and is always sending invitations. Last November we celebrated Thanksgiving with them. Then it was sunny and cold, now we arrived in the rain. At least it was not sticky. The next day the weather cleared and we went cycling and kayaking, not a bad way to spend a few summer days. On Monday we took the ferry to Martha’s Vinyard, a small but famous island some 45 minutes away. We took the bikes and set out for the beach. The first miles were not as pleasant as we expected. We encountered lots of traffic and the road was narrow. One motorist told me I should stop cycling because last year someone was killed there. I was to surprised to have my answer ready. Of course I should have asked him to step out of his car instead. Luckily we found a bike path in the right direction, although with some rather challenging hills for flatland people like us. We did not see anyone famous, but lunched on a lobster bun and some clam chowder. Not too bad. The trip back really tested our endurance and we came home quite tired. Our host suggested we would go for a swim in the sea and that was the ticket to feel refreshed and restored enough to get us through dinner. We left the kayaks alone that night, but went back for them the next morning. Kayaking at sea is real fun. We were reluctant to go back to the heat of Texas I must confess, it was a nice cooling down. – to be continued....

In my own backyard mei11

In my own backyard

De natuur in je eigen achtertuin even heel drastisch aan het werk. Het is natuurlijk sneu – op zijn zachts gezegd – voor het duifje. Gegrepen worden door een reusachtige vogel met immense klauwen en een nog engere bek is geen pretje. En dan staan er ook nog drie mensen te kijken en foto’s te maken. In plaats van jou te hulp te schieten. Dat doen wel een massa kleinere vogels. Niet allemaal duiven, maar verschillende soorten die op hun beurt ook gemakkelijk ten prooi kunnen vallen aan de machtige jager. Ze scheren vlak over hem heen, doen een scherts-aanval, maar de roofvogel geeft geen krimp. Alsof hij weet dat het slechts schijn-aanvallen zijn, nutteloze pogingen van hulpeloze helpers. Ons excuus is dat je de natuur zijn gang moet laten gaan. Alsof mensen dat ooit doen. Het zit in onze natuur om in te grijpen, te reguleren, te verbeteren en dan te zeggen dat het goed is totdat het tegendeel bewezen wordt. Wat meestal vrij snel het geval is. Maar deze vogel zat op het dak van onze Frog (gastenverblijf). Ik weet niet eens wat voor soort roofvogel het eigenlijk is: buizerd, valk, havik? In ieder geval hoog en doorg en ruimschoots buiten ons bereik. Vandaar de foto’s. Getuigenis van een brute moordpartij of gewoon een noodzakelijke jacht? In onze eigen achtertuin, dat is toch wel bijzonder als je in de Inner Loop (vrij vertaald: grachtengordel) woont van de vierde stad van de U.S. – wordt...

Fietstocht en meer in ons favoriete park apr13

Fietstocht en meer in ons favoriete park...

Vanochtend de fietsen op de auto geladen en naar Brazos Bend gereden ondanks voorspellingen van regen en onweer. Dat was maar goed ook, het is nu nog steeds zo goed als droog al ziet het er al wel een uur zeer dreigend uit en spetterde het net een beetje. Maar om dat regen te noemen. Nou nee. En vanochtend viel er geen spatje en in het park was het heerlijk rustig. Alle trails waren open, dus hebben we in anderhalf uur tijd een aardig rondje kunnen doen. Af en toe wat hobbel de bobbel dankzij opgedroogde moddersporen, boomwortels en afgewaaide of afgebroken takken. Niet verkeerd om dan een soort mountainbike te hebben. Toch ook een paar keer afgestapt. Terug bij de auto eerst een slok water en toen naar het alligatormeertje gereden. De fietsen extra beveiligd met een kettingslot, want we gingen even de benen strekken. Volgende keer ga ik mooi op de fiets. Op de eerste plaats waar we bij voorgaande bezoeken altijd onze ‘vrienden’ zagen liggen zonnen was nu geen alligator te bekennen. Eerlijk is eerlijk, de zon scheen ook niet. In het meer zelf lag flink wat kroos of een laagje algen gecombineerd met pollen. Alles ziet al weken lang groen/geel. Voor de allergie-klanten geen fijne tijd. En het duurt langer dan normaal. We hadden ook al een natter najaar en een strengere winter dan normaal. Wat gaat de ‘Houstonian summer’ ons brengen? Tussen het groen ontdekten we een jonge alligator, ik schat een meter lang, heel parmantig met zijn kopje omhoog. Nog best klein, relatief ongevaarlijk en dus wel leuk om van zo dichtbij te zien. Maar verderop zagen we ook grotere exemplaren aan onze kant van het water. Dan ga je toch even inschatten hoe snel je die boom...

How many bears do you think we saw in Big Bend? mrt24

How many bears do you think we saw in Big Bend?...

They promised us Mexican black bears, mountain lions, javelinas, poisonous and non-poisonous snakes, and what did we see? We happened to see lots of birds: the famous Roadrunners, which do not produce the meep-meep that Disney invented for them, bright red birds called cardinals, and some other red birds which seem to fly very clumsy, but probably have a good reason for that. Also there were lots of big birds flying in large flocks. We were guessing if it were vultures – no bald heads though. I should have asked a park ranger, but I forgot. After browsing a bit on several sites I figured out it were Common Black Hawks. You have to credit the Roadrunners that they are the most happy birds of all. They are fast runners as you would expect, but they can also fly although they don’t get up high in the air. It is more that they are so fast, their feet have to come loose from the ground. Apart from all those birds we did encounter some other animals. One two inch long, hairy caterpillar, a few lizards – only one on camera – and some fish hiding in larges groups from nearby grey herons. We did not see one bear, mountain lion, boar or even a single innocent snake. Of course we did put all our food in the provided bear lockers, we were careful not to spill food or grease when we were cooking or cleaning up afterwards. Maybe we shouldn’t have been so obedient, and neat and we may have had a nice visit from some of those animals. I think we need to go back some day. to be...

Spring is in the air mrt23

Spring is in the air

Although Spring Break is at its end, spring is in the air. Last Thursday, March 20 was the first official spring day. We were in Big Bend doing a nice hike in Pine Canyon. After a already nice drive over a winding dirt road with tempting campsites. Next time we will camp there in the middle of nowhere. Bring your sleeping gear, lots of water, and a small shovel to dig your own latrine. Life can be really simple and glorious. Glorious is the best word to describe all the flowers in Big Bend, and also along the road to the National Park. I only photographed the ones in the park. Yellow, purple, blue and a bit of white are the dominating colors. On our way we saw lots of red, but not inside the park. Maybe the red flowers emerge later this season. If you need an extra reason to visit Big Bend, take a look at the blooming cacti, wildflowers, and trees. I guarantee you will start packing because for real they are much more awesome than I can capture with my camera. Sometimes I had to take the same picture over and over again because the wind caused the flower leaves to tremble. As always, a little bit of patient brings the reward. Big Bend, we love you. – to be...

A Few Days in Big Bend mrt22

A Few Days in Big Bend

Spring Break is the chosen time to visit Texas biggest National Park Big Bend. Mountains and desert are stretching out to meet the Rio Grande. The river that marks the border with Mexico and does not look so grande in size, but has enough ‘grandeur’ to satisfy our curiosity. Only a ten hour drive away from Houston, through rural south Texas. Roads are going on for ever with few fellow users, but many flowers in glorious colors. Spring Break is definitely the best time for this short holiday because it is spring, the natural wonders of Big Bend are endlessly, and it is a parent-only trip. All along the highway the shoulders are heavy with flowers: several bright hues of red, brilliant yellow and of course the sensuous blue of the Texas state flower Bluebonnet. The grass is greener than someone would suspect, so the cows, sheep, horses, and donkeys who roam the fields of the extremely large ranches look all very happy. The same can be said for the scenery inside Big Bend National Park. The desert plants like yucca, agave, prickly pears – also the blind ones – and much more nameless flora for the first time visitor all are beginning to bloom. Here also all the colors nature provides abundantly are present. Apart from the beautiful flowers, cacti in all kinds of shape, and trees who are amazingly balancing on mountain ridges, there are the incredible canyons, the rough mountain ranges, the enormous deserts and plains, and of course the famous Rio Grande. Reaching this well-known river for the first time one can be a bit disappointed. The name Rio Grande gives reason to expect a vast stream like the Dutch rivers which meander slowly through the flat land. This is a stream which seems innocent, barely able to impose as a serious barrier for border crossing. Along the river their are several other deserted river beds which tell a different story. When the rain comes down, this whole delta can become a swirling, dangerous river; truly living up to it name ‘Grande’. Camping, hiking and especially driving without children in tow is a whole different experience. Just two adults who know each other well and only need one look to settle arguments. Sometimes a little bit more perhaps, but definitely without the bargaining necessary when traveling with more people. Maybe the problem does not come with the difference in age and the dependent position of children, but more the burden of being with more who all have an opinion about the route, the food and the campsite. To be a couple again, although just for five days is a treat, but now it is time to be a family again. – to be continued....

Brazos Bend revisited jan26

Brazos Bend revisited...

Al een week geen alligator gezien, dus dat werd weer hoog tijd. Na de ijsdag afgelopen vrijdag – alle scholen dicht, maar er wordt gedreigd dat ze die dag later moeten inhalen op een andere vrije dag, jullie begrijpen de temperatuur in huis daalde nog eens ver onder het vriespunt – was het vandaag zonnig en rond de 20ยบ. Wel een pittig windje en dat maakte de alligators en schildpadden wellicht wat kopschuw. Onze jongste hadden we meegekregen met wat dwang en de belofte van een lekkere lunch. Hij mocht kiezen. Bij de ingang was het beduidend rustiger dan vorige week, we waren dan ook een uurtje vroeger. Of misschien was iedereen nog aan het bijkomen van de ijstijd? We kozen dit keer een ander meertje om een rondje te wandelen. Was wel mooi, maar we zagen maar een alligator. Daar doen we het natuurlijk niet voor. Dus na een slok water, een glas sinaasappelsap en een appel of banaan voor de liefhebbers gingen we verder naar Elm Lake. Daar zagen we er vorige week wel vijftien. En ook heel veel schildpadden. Nu waren de vogels duidelijk in de meerderheid. Een soort witte reigers, waterhoentjes en eenden. En een witte vogel, iets kleiner dan die andere die wel een hele grappige manier had om zijn lunch naar boven te halen. Met zijn pootjes woelde hij door het modderige water en hup, daar had hij een visje in zijn bek. Hap, slik, weg en weer verder woelen met dat pootje. We hebben misschien vier of vijf schildpadden gezien en uiteindelijk nog wel een redelijk stel alligators, vooral in het water. Je ziet de waterhoentjes toch wat voorzichtig manouvreren om uit de buurt te blijven. Ik vermoed dat zij af en toe als lunch dienen van...

IJsvrij in Texas jan24

IJsvrij in Texas

Gisteren kwam de eerste waarschuwing al binnen via de facebookpagina van Lamar High School. Houdt deze pagina in de gaten, want misschien is morgen de school wel gesloten vanwege de barre weersomstandigheden. Ik dacht: wablief? Vorig weekend was het zomers weer en de daarop volgende dagen werd het wel steeds wat frisser, maar de zon scheen uitbundig. Uit de wind en in de zon was het nog steeds erg aangenaam, zeker voor januari. Winter nietwaar? En ik had wel gezien dat donderdag en vrijdag echt wat minder goed zou worden, maar een weerswaarschuwing was niet gelijk bij mij binnengekomen. Maar vanochtend inderdaad de bevestiging: Houston school disctrict sluit alle scholen voor vandaag, Rice University is ook gesloten. Zoonlief superblij. Blijf binnen, houdt jezelf warm is het motto voor Houston. Bij het weerbericht wordt zelfs aangeraden je noodpakket op peil te brengen: denk aan extra brandstof – voor als de verwarming het niet meer doet, water en eten en sneeuwruimers. Sneeuwruimers? Hoeveel meter verwachten ze? Maximaal 0,2 inch en dat is dus op zijn hoogst een halve centimeter. Winter in Texas. Eerlijk is eerlijk, de auto was bevroren en dus nam ik de fiets. Want de koffie was op en een koude ochtend is tot daartoe, maar geen cappuccino bij het ontbijt? Het leven moet wel een beetje draaglijk blijven. Zadel en stuur van mijn fiets zaten ook onder het ijs, maar dat kon ik wel verwijderen. De stijfbevroren fietstassen nam ik voor lief, het slot ging zonder problemen open. Ook mijn trappers zaten onder het ijs, dus het was wel zaak voorzichtig te manouvreren. Zover ik het kon voelen was de weg niet echt glad en ik haalde de Black Hole zonder omgelukken, koffie en scones gekocht en het ontbijt was gered. Het uitzicht...

See you later alligator jan20

See you later alligator...

We hebben er wel vijftien gezien. En dan is het nog niet eens de goede tijd van het jaar. Wat betreft schattigheid leggen ze het natuurlijk finaal af tegen leeuwen, giraffes en zelfs olifanten. Maar het voordeel is wel dat ze op een uur rijden van ons te zien zijn. Alligators, maar van mij mag je ook krokodillen zeggen. Er is wel een verschil in uiterlijk, maar ze zijn nauw aan elkaar verwant. Krokodilachtigen komen op bijna alle continenten voor behalve in Europa en ik vermoed ook niet op antartica :-). Maar in Brazos Bend State Park heb je er genoeg. In april schijnt het nog leuker te zijn omdat de baby’s dan uit hun eieren zijn gekropen, maar deze eerste oogst viel niet tegen. De weg er naartoe was behoorlijk leeg, maar bij de ingang van het park stonden we toch in een bescheiden file, twee rijen van vijftien auto’s. Met onze jaarkaart mogen we gratis naar binnen, maar we krijgen wel een bonnetje voor op het raam. En een kaart mee met alle wandelroutes, fietspaden, parkeergelegeneheden en picknickplaatsen. In het park valt de drukte dan wel weer mee, vooral als we van de alligatorsnelweg afgaan. Overal staan wel waarschuwingsborden om alligators niet te voeren en op veilige afstand te blijven. Alliagtors vallen wel mensen aan, vooral als je in het water bent. Op wikipedia vond ik vrij vertaald deze zin: omdat krokodilachtigen mensen meestal helemaal opeten en er niets wordt teruggevonden, worden wellicht de cijfers iets gedrukt. Have respect man. Keep your distance. Ze zijn sneller dan je denkt als je ze in de zon ziet liggen suffen met hun ietwat maffe glimlach. Naast de alligators zagen we ook vogels, schildpadden en onze eerste slang. Ik heb wat foto’s doorgestuurd naar onze...

A flower is a flower is a flower jan18

A flower is a flower is a flower...

Nadat vorige week al een aantal van mijn bloemen buiten waren bevroren, was ik extra blij dat mijn twee Amaryllisbollen heel aardig uitkwamen. De effenrode waren de eerste die zich buiten waagden, maar ik zag dat de rood-wit gestreepte de achtervolging met succes gingen inzetten. Kerstboom kon de deur uit, buiten scheen de zon en binnen kwamen de bollen uit. En dan kom je op een gegeven moment de kamer binnen en dan ligt het witte kleed, net nieuw, ok van IKEA maar daarom niet minder wit, onder de aarde. En liggen die parchtige rode bloemen er geknakt bij. Gelukkig geef ik mijn planten niet zo regelmatig water, sterker nog dergelijke bollen hoef je nauwelijks water te geven, maken ze alleen meer groen blad van. De hele voedselvoorraad voor de bloemen zit in de bol. En voor een keer had ik me – misschien per ongeluk – aan dat voorschrift van de plantenman gehouden. Mijn eerste gedachte was natuurlijk de katten. Die waren de schuldige, ik geef het maar eerlijk toe. Maar ik heb ze niet uitgescholden en netjes alle aarde verwijderd. Ging best gemakkelijk met veger en stofzuiger. En misschien had een van de katten wel het laatste zetje gegeven, maar ik weet dat Amaryllis topzwaar worden en het was misschien niet zo’n handige zet om ze op de rand van het bureau te laten staan. Nu zijn alleen de rood-wit gestreepte nog over en die staan veilig in de open haard, achter de Afrikaanse hoorn. – wordt...